համբերություն (գործածվում է հետևյալ դարձվածներում) (ժղ․)◆Հիմա շատ պետք է զահլա տանե՞ս։ (Նար-Դոս)◆Այնպես անկարգ ցրված եղավ, որ խազեյնի զահլեն փախավ։ Հովհաննես Թումանյան◆Թո՜ւ, զահլես ինչպես է գնում։ Հովհաննես Թումանյան◆Զահլա չունեմ քեզ հետ խոսելու։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
