(ճրտրպ․) եկեղեցու տանիքի վրա կամ եկեղեցուն կից աշտարակաձև կառուցվածք, որտեղ կախում են զանգերը ◆Աղավնիները… թռան նստեցին բարձր զանգակատան գերանի վրա։ (Րաֆֆի)◆Եկեղեցին անապաճույճ շինություն էր, մամռապատ կտուրով և փայտե խարխուլ զանգակատնով: (Մուրացան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
