Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ զան•գա•հա•րել
զանգը, զանգերը զարկել, հնչեցնել ◆ Ինչո՞ւ են զանգահարում Սերո Խանզադյան
զանգային ազդանշան տալ (դռան, հեռախոսի և այլնի)
(փխբ․) ◆ Ես զանգահարել էի (Ակսել Բակունց) ձանգի, ձանգահարության ձայն հանել, հնչել ◆ Հեռախոսը զանգահարում է ◆ Նախագահը… ուժգին զանգահարելով (Մուրացան)
հեռախոսը զանգահարում է ◆ Զանգակների զանգահարելուց
զանգակահարել, զանգ տալ (զանգը հնչեցնել)
զանգել, հեռաձայնել, հեռախոսել, զանգ տալ (հեռախոսով խոսել)
տե՛ս զանգակել
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
