Դասական ուղղագրութեամբ՝ զաւեշտական
վանկեր ՝ զա•վեշ•տա•կան
զավեշտ պարունակող, զավեշտի բնույթ ունեցող ◆ Ու այս իրարանցումը… այն ատեն շատ զավեշտական Ռուբեն Զարդարյան
ծիծաղ առաջացնող, ծիծաղելի ◆ Այդպիսի անիմաստ և հաճախ զավեշտական (Վահան Տերյան)
ծաղրի արժանի, ծաղրելի ◆ Զավեշտական
զավեշտային, ծաղրական, ծաղրային, կատակային, կարիկատուրային
ծիծաղաշատ, ծիծաղելի,
տե՛ս ծաղրելի
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
