բնության՝ ձմռան քնից դուրս գալը, արթնանալը ◆Ոչ բյուրավոր աստղերի կկոցումների մեջ, ոչ զարթոնքի ցողով կենդանացած նորաբողբոջ ծառերի ոստերում… նա չէր գտնում մի խորհրդատու միտք, մի օգնական խոսք։ Դերենիկ Դեմիրճյան◆Տիկինը... չեր նկատել լեռնաշխարհի զարթոնքը: Սերո Խանզադյան
արթնացում, զարթնելը, արթնություն: ◆Զարթոնքի փողն էր: Դերենիկ Դեմիրճյան◆Երա՜զը գնաց, մնաց զարթոնքի մեջ հևացող մանկամարդ կինը: Դերենիկ Դեմիրճյան
(փխբ․) մտավոր վերածնունդ, ինքնագիտակցության գալը ◆Նա իր արդար ձայնով և շառաչով ըմբոստ զարթոնքն ազդարարեց ննջած մեր ազգերի: Համո Սահյան
(փխբ․) զարգացում, առաջադիմություն, վերածնունդ ◆Նյութական ծանր պայմաններում նա իր վերջին ուժերը տվեց նոր օրերի զարթոնքին: (Մամուլ)
(փխբ․) ծաղկում, փթթում ◆Քո մեջ զարթոնք է, հիմա քո մեջ գարուն է խայտում: Համո Սահյան
(հզվդ․) ծանր ու տառապագին վիճակից աչք բանալը` դուրս գալը ◆Այգեկութի առավոտն այս մեր առաջին զարթոնքն էր տարիներու մեր սոսկումեն և սուգեն ետք: Սիամանթո
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
