Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ զար•մա•ցա•կան
զարմացնող զարմանք շարժող։ ◆ Համբու՞յր, -զարմացական (Ավետիք Իսահակյան)
զարմանք արտահայտող։ ◆ Արտասանեց մի տեսակ զարմացական (Նար-Դոս) ◆ Մոգը, մի զարմացական (Րաֆֆի)
զարմացագին, զարմացողական, հիացական, հիացագին, հիացիկ։
տե՛ս զարմացկոտ
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
