զնգուն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ զ(ը)ն•գուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. զնգացող, զնգոց հանող, հնչեղ ◆ Զրհապատը զնգաց զնգուն։ Ստեփան Զորյան
  2. խոխոջուն, կարկաչուն (փխբ․) ◆ Ժայռի բացվացքի դուրս էր հորդում մի ուրիշ զնգուն աղբյուր։ Անահիտ Սեկոյան
  3. եռուն, բորբոքուն (փխբ․) ◆ Եվ երբ փոքր հեռացան, լսվեց նրա զնգուն ծիծազը։ Դերենիկ Դեմիրճյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս հնչեղ
  2. տե՛ս կարկաչուն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]