զով տեղերում սնված, զովի ընտելացած ◆Ձմեռվա և աշնան ամիսներին, օրինակ՝ նա գերադասում էր Դավինը, ամառը՝ զովասուն Կարինը։Ստեփան Զորյան◆Զովասուն եղնիկը տաք երկրերի շոգին չի դիմանա։
հանգստացնող, զովացնող (փխբ․)◆Անուշ արցունք մը սրտիս Քուն կը բերևը զովասուն։(Միսաք Մեծարենց)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
