Jump to content

զորություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ զօրութիւն վանկեր՝ զո•րութ•յուն 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Գոյական

  1. ուժ ◆ Բայց Սամվելի բազուկների մեջ նրան զսպելու չափ զորություն կար: (Րաֆֆի)
  2. իշխանություն, իշխելու կարողություն ◆ Կանգնած էր հաստատ իմ տերությունն ու զորությունը: Հովհաննես Թումանյան
  3. ռազմական ուժ, զորք ◆ Ահա կգա քո որդին, յուր հետ բերելով հռոմեական զորություն: (Րաֆֆի) ◆ Որքան զորության տեր են, կարող են վտանգել արյաց պետության, եթե անցնեն մեր կողմը: Դերենիկ Դեմիրճյան
  4. կախարդական ուժ` կարողություն ◆ Ահա այդ մարգարտաշար մանյակը յուր խորհրդավոր հուռութքներով. դրանց մեջ է ամփոփված քո բախտը, քո թովիչ զորությունը: (Րաֆֆի)
  5. ներքին դրդում` հրահրում, որ առաջ է բերում որևէ գործողություն ◆ Մարդու մեջ կա մի ներքին զորություն: Դերենիկ Դեմիրճյան
  6. ներգոծություն, ազդեցություն, ներգործելու՝ ազդելու ուժ ◆ Խոսքի զորությունը ահեղ է, անքններլի և ամենակարող: (Վահան Տերյան) ◆ Նրա աչքերի մեջ մի այնպիսի զորություն կար, որ իսկույն կախարդեց Վաչագանին: (Ղազարոս Աղայան)
  7. կենսունակություն, դիմադրելու կարողություն, դիմադրողականություն ◆ Լեզվի զորությունը երևում է, երբ նա բախվում է ուրիշ լեզուների հետ: (Վահան Տերյան)
  8. էներգիա ◆ Պարգևում է արևն երկրին յուր շնորհատու զորություն: Հովհաննես Հովհաննիսյան
  9. (հնց․) իմաստ, նշանակություն, էություն ◆ Բայց բանի զորությունը ճարտարապետությունը չէ: Դերենիկ Դեմիրճյան
  10. (հոգն․) (կրոն․) հրեշտակներ, իբր երկնային անմարմին էակներ, որոնք երկնքի ուժն են ներկայացնում: ◆ Երկնային զորություններ:
  11. իրավունք, արտոնություն ◆ Եվ նա զորությամբ կնքված դաշնագրի, որ թե օրենքով, թե ասպետական կարգ ու կանոնով վավերացված էր, իր տիրած հողերն ու կյանքն էլ հետը տուժեց հաղթողին: Շեքսպիր
  12. ունակություն ◆ Անեծք այն խերլքին և այն ձերքերին, որ այս աստիճան զորություն ունին մոլորեցնելու: Շեքսպիր
  13. (հնց․) նախախնամություն, գերբնական ուժ ◆ Այսպես` մի աներևույթ զորություն ամեն տեղ ամեն բան տեսնում էր և հոգացողություն անում: (Ղազարոս Աղայան)
  14. (կրոն․) աստված ◆ Եթե վայրկյան մը զորությունն ըլլայի որուն Աստված կամ Զևս անունը կուտաք... կը քանդեի տիեզերքը բովանդակ: Հակոբ Պարոնյան
  15. (փխբ․) համոզչություն, հիմնավորվածություն։ ◆ Փաստարկի զորություն:

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. ուժ, կարողություն, հզորություն, զորեղություն, զորավորություն, ուժեղություն
  2. (բրբ․) զոր, կարողավորություն, խրթպիկ
  3. (հնց․) ներգործություն, ազդեցություն, հաստում
  4. թափ, սաստկություն, ուժգնություն

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. զորություն առնել, զորություն ստանալ
    1. ուժ` կարողություն ձեռք բերել ◆ Եվ ես զորություն առա գերբնական: Հովհաննես Թումանյան ◆ Ռամիկ պարոնների խոսքերը մեր վանահոր սրտին քաջալերություն տվեցին, ուստի նոր զորություն ստացած սկսավ խոսել: (Րաֆֆի)
    2. օգնական ուժեր ստանալ ◆ Հայոց իշխանները նոր զորություն առան: (Րաֆֆի)
  2. զորություն տալ - զորեղ դարձնել, զորեղացնել ◆ Բախտը ասես թե կամենում է զորություն տալ մեր հակառակորդ կողմին: (Րաֆֆի)

Աղբյուրներ

[խմբագրել]