Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ զուարճութիւն վանկեր՝ զ(ը)•վար•ճու•թյուն

Ստուգաբանություն

զվարճանալը
ուրախ-զվարճ տրամադրություն, ուրախություն, զվարճության զգացումը, հրճվանք, բերկրանք ◆ (Մայրը) այժմ սկսեց ավելի թեթև խոսակցություններով զբաղեցնել որդուն, որ մի առանձին զվարճութամբ նայում էր նրա վրա: (Րաֆֆի)
բավականություն` զվարճացնող` ուրախություն պատճառող գործողություն, իր, զբաղմունք, միջոցառում ◆ Որսորդությունը իմ ամենասրտագին զվարճություններից մեկն է: (Րաֆֆի)
հաճելի ժամանց, ուրախության և հանգստի ծառայող զբաղմունք

բերկրանք, հրճվանք, ուրախություն, բերկրություն, խնդություն, ցնծություն, զվարճանք (հզվդ․)
զվարճալիք, ժամանց, հաճույք

զվարճության երեկո, զվարճության ցերեկույթ ― մասսայական ինքնագործունեության՝ խաղերի, պարի և երեկույթ կամ ցերեկույթ, որպես կոլեկտիվ հանգստի ու զվարճության ձև
զվարճություն պատճառել - զվարճացնել ◆ Պետք է տան մեջ գտնվեր մի գեղեցիկ կանացի դեմք, որի վրա նայելը զվարճություն պատճառեր նրան: (Րաֆֆի)

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ enjoyment, amusement, fun, delight, pleasure, happiness, entertainment գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ увеселение (ru) ‎(uveselenije), веселье (ru) ‎(veselʹje), забава (ru) ‎(zabava), затея (ru) ‎(zateja) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։