Jump to content

զրպարտություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [zəɾpɑɾtutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ զ(ը)ր•պար•տութ•յուն 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Գոյական

  1. զրպարտելը
  2. (իրավգ․) անձի ազատության, պատվի և արժանապատվության դեմ ուղղված հանցագործությունների մեջ մտնող` պատվի և արժանապատվության դեմ ուղղված հանցագործությունների խմբին պատկանող հանցագործության կոնկրետ տեսակ, ինչն իրենից ներկայացնում է ուրիշի պատիվն ու արժանապատվությունը նվաստացնող կամ համբավն արատավորող ակնհայտ սուտ տեղեկություններ տարածել

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. զրպարտանք, զրպարտչություն, բանսարկություն, ամբաստանություն, հերյուրանք, չարախոսություն, չարաբանություն, բարուրանք (գրք․), նենգարկություն (հնց․), ստազրանք, քսմուսություն, փասքուսություն, շոգմոգություն

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Ա.Ս. Ոսկերչյան, Քրեաիրավական տերմինների արդի համառոտ բացատրական բառարան: Քրեական իրավունք, քրեադատավար. իրավունք, Երևան, «ԵԳԵԱ», 2004 — 184 էջ։