Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ է•պի•կա•կան
Կաղապար:-hy-ածգո-
էպոսին հատուկ՝ վերաբերող, էպոսի ◆ Էպիկական ◆ Էպիկական (Վահան Տերյան)
էպոս գրող՝ ստեղծագործող ◆ Թումանյանը էպիկական
վեհապանծ, վեհ ու խաղաղ
◆ Թաղում են ժողովրդի հավերժ հիշատակելի հերոսի էվսկալդունի էպիկական (Ավետիք Իսահակյան) հերոսական, դյուցազնական ◆ Այդ քաղաքի յուրաքանչյուր մարմարե բեկոր կապված է առասպելական էպիկական դարերի հետ։ (Վահան Թոթովենց)
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
