ընդարմանալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ընդ•ար•մա•նալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. ցրտից մարմնի անդամների, հատկապես մատների ճկունությունը կորչել. կցել, կարկամել ◆ Կառապանը իր ընդարմացած մատներով հնազանդեցավ: (Միսաք Մեծարենց) ◆ Ոմանք առավոտի զովից ընդարմացել և կարկամել էին: (Ակսել Բակունց)
  2. թմրել, թմրած վիճակում լինել ◆ Սառը մածունը թարմացրեց հոգնածությունից ու շոգից ընդարմացած Ռուբենին: Սերո Խանզադյան ◆ Եկար ժամանակ մի դիրքով նստելուց նրա ոտքերը ընդարմացել էին: (Գարեգին Սևունց)
  3. կիսագիտակից վիճակի մեջ լինել, շշմել ◆ Թվում էր թեհաշմ է, ընդարմացել էև ոչինչ չի հիշում: (Ակսել Բակունց) ◆ Կյանքին մեջ պատահած փոփոխություններին տակ ընդարմացած կմնար: (Գրիգոր Զոհրապ)
  4. ուժը՝ լարվածությունը կորչել. թուլանալ ◆ Նրանց մկանների ուժը անոթությունից ընդարմացած է: (Նար-Դոս)
  5. զարմանքից ապշել
  6. քնով բռնվել ◆ Ընդարմացած թեքվում էր դեպի մութաքեն: Հովհաննես Թումանյան
  7. զգացումները մեռնել ◆ Հոգին մեռնի, սիրտն ընդարմացել էր: (Մուրացան)
  8. չափազանց հիանալ ◆ Ընդարմացել էր գեղեցիկաղջկա դաշնահարությամբ: (Մուրացան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. թմրել, անզգայանալ, փայտանալ, կարկամել, չորանալ, զմրել, փայտ դառնալ, փետանալ, պալարել, լարմանալ, , դմբակալել, զնգռել, խմրել, կռմել, ճմել, ճում ընկնել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]