Jump to content

ընդարմանալ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ ընդ•ար•մա•նալ 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Բայ

  1. ցրտից մարմնի անդամների, հատկապես մատների ճկունությունը կորչել. կցել, կարկամել  Կառապանը իր ընդարմացած մատներով հնազանդեցավ։ (Միսաք Մեծարենց)  Ոմանք առավոտի զովից ընդարմացել և կարկամել էին։ (Ակսել Բակունց)
  2. թմրել, թմրած վիճակում լինել  Սառը մածունը թարմացրեց հոգնածությունից ու շոգից ընդարմացած Ռուբենին։ Սերո Խանզադյան  Եկար ժամանակ մի դիրքով նստելուց նրա ոտքերը ընդարմացել էին։ (Գարեգին Սևունց)
  3. կիսագիտակից վիճակի մեջ լինել, շշմել  Թվում էր թեհաշմ է, ընդարմացել էև ոչինչ չի հիշում։ (Ակսել Բակունց)  Կյանքին մեջ պատահած փոփոխություններին տակ ընդարմացած կմնար։ (Գրիգոր Զոհրապ)
  4. ուժը՝ լարվածությունը կորչել. թուլանալ  Նրանց մկանների ուժը անոթությունից ընդարմացած է։ (Նար-Դոս)
  5. զարմանքից ապշել
  6. քնով բռնվել  Ընդարմացած թեքվում էր դեպի մութաքեն։ Հովհաննես Թումանյան
  7. զգացումները մեռնել  Հոգին մեռնի, սիրտն ընդարմացել էր։ (Մուրացան)
  8. չափազանց հիանալ  Ընդարմացել էր գեղեցիկաղջկա դաշնահարությամբ։ (Մուրացան)
  9. (նորբ․) թմրել, անզգայանալ

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. թմրել, անզգայանալ, փայտանալ, կարկամել, չորանալ, զմրել, փայտ դառնալ, փետանալ, պալարել, լարմանալ, , դմբակալել, զնգռել, խմրել, կռմել, ճմել, ճում ընկնել

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]
  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։