դեմ կանգնել, հակառակել, արգելք հանդիսանալ ◆Ամեն ոք, ազնվատոհմ թե ռամիկ, չարաչար կպատժվի, երբ կնդդիմանա մեր կամքին։ (Րաֆֆի)◆Նա կամենում էր գրավել… և ընդդիմանալ ջարդել։ (Մուրացան)
դիմադրել, հակահարված տալ ◆Արևիկը այլևս չէր ընդդիմանում բուժակի ու մորաքրոջ պարզ միջոցառումներին։ (Մկրտիչ Խերանյան)◆Թրաքիայի, Մակեդոնիայի և Էլլադայի նվցաճման ժամանակ Հռոմը չկարողացավ ընդդիմանալ պոնտական զորքերին։ (Հրաչյա Քոչար)
արգելք՝ խոչնդոտ ստեղծել ◆Քեռիս զինվոր եղած ժամանակ ընդդիմացել է և իբրև հրացան է քաշել հրամանատարի վրա։ (Ակսել Բակունց)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
