ընդհանրական

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ ընդ•հան•րա•կան 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ամենքին, ամեն ինչի հատուկ, վերաբերող, համընդհանուր ◆ Նավասարդ ամսի սկզբում կատարվում էր ընդհանրական աշխարհախումբը տոնախմբությունը։ (Րաֆֆի)
  2. տվյալ կարգի, խմբի, կուսակցության, ընկերության բոլոր բոլոր անդամներին, ամբողջ կազմին վերաբերող, ընդգրկող ◆ Էս տեսակ ընդհանրական ուշադրություն չենք տեսել։ Հովհաննես Թումանյան ◆ Թերություն մը, որ ընդհանրական է մեր բանաստեղծներուն համար։ (Միսաք Մեծարենց)
  3. ընդհանուրի կողմից ընդունված, բոլորի ընդունեությանը արժանացած ◆ Վերջինի մեջ այդ ժամանակ նստում էր հայոց ընդհանրական կաթողիկոսը։ (Միսաք Մեծարենց)
  4. ընդհանուրի կողմից կատարվող, բոլորի մասնակցությամբ տեղի ունեցող ◆ Ներքին կռիվը, ներքին պատերազմը ընդհանրականից դարձավ մասնազոր, ընտանեկան։ (Րաֆֆի) ◆ Սակայն այդ արժանիքը հարաբերապես, այսինքն՝ բանաստեղծակական ընդհանրական ընբռնումով մեծ բան մըն է արդյոք։ (Միսաք Մեծարենց)
  5. բոլորի համար հասկանալի ◆ Երաժշտության ընդանրական լեզուն, բոլորին հասկանալի մեզուն իրակակնում, բաղկացած է բազմաթիվ լեզուներից։ Ա․ Խաչատրյան ◆ Լեզուն ընդհանրական ձև է։ (Դասագիրք)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. համընդհանուր, ամբողջական, ընդհանուր, հանրական, հանուր
  2. համաշխարհային, տիեզերական, համաշխարհական (տվյալ եկեղեցու բոլոր թեմերին պատկանող, վերաբերող) (եկեղ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. ընդհանրական կաթողիկոս

Աղբյուրներ[խմբագրել]