ընտանեկան կապով կապվել, խնամի դառնալ, բարեկամանալ ◆Ասլանը մինչև այն աստիճան ընտանեցած էր բեկի գերդաստանի հետ, որ մինչև անգամ մտավ կանանոց։ (Րաֆֆի)◆Շուտ ընտանեցավ Սաթենիկի հետ։ (Արփիար Արփիարյան)
ընտանի՝ բնիկ դառնալ ◆Հենց որ մի անգամ նվաճեցիր նրանց (վայրի կենդանիներին) և տերը դարձար, նրանք այնուհետև կհպատակվեն քեղ և կընտանենան։ (Ղազարոս Աղայան)
մերձավոր՝ մտերիմ դառնալ ◆Երբեք չէր կրցակ ըմբռնել մռայլ հայտարարությունը անոնց, որոնք հարկ եղած ժամեն առաջ կուզեն նայիլ մահվան և փառասիրությունն ունին ընտանեցած ըլլալու անոր հետ։ Զապել Եսայան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
