թաբուն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ թա•բուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

< табун < գերմ.

Գոյական

  1. ձիերի երամակ (ժղ․)
  2. մարդկանց խուռներամ բազմություն ◆ Ինքը իրան բոլոր թաբունովը գնում նրա մոտ, նստում քեֆ անում: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Նրանք գնումէին մինչև անգամ զանազան ազատաշրջիկ ցեղերի մեջ... նրանց թաբունի հետ այստեղ և այնտեղ թափառելով: (Րաֆֆի) ◆ Վեր կալան ընտեղից խնամոնց թոբունը ու գնացին: (Պերճ Պռոշյան)
  3. քոչվոր մարդկանց և նրանց անասունների ու սայլերի խումբ, բազմություն
  4. կենդանիների՝ թռչունների, մեղուների ևայլնի խումբ ◆ Մեկ թաբուն գազան մեկ տեղ թոփ էլան: (Խաչատուր Աբովյան) ◆ Ինչպես բունը քանդված մեղրաճանճի թաբուն, էնպես դուս թափեցան մեհմեդականք: (Խաչատուր Աբովյան)
  5. Ղարաբաղ, Ղազախ՝ ընտանիք
  6. գունդ, զորք

Հայերեն

վանկեր՝ թա•բուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

< табун < թուրք.

Գոյական

  1. (խսկց․) ձիերի երամակ
  2. մարդկանց խուռերում բազմություն
  3. քոչվոր մարդկանց և նրանց անասունների ու սայլերի խումբ՝ բազմություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս երամակ
  2. վաչ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

  1. թաբուն-թաբուն, թուբուն-թուբուն - խումբ-խումբ ◆ (Ղոնաղները) բաժանվեցին դաստա-դաստա, թաբուն-թաբուն: (Գարեգին Սևունց)
  2. թաբուն՝ թուբուն կապել - խումբ կազմել, խմբվել ◆ Թուբուն ըն կապալ վասն ազկասիրության խաթեր հմար: (Տմբլաչի Խաչան)

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]