թանձրանալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [tʰɑnd͡zɾɑˈnɑl]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ թանձ•րա•նալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. կազմիչ, բաղադրիչ մասերը խիտ առ խիտ դասավորել, թավանալ, խտանալ ◆ Մեզմե շատերը դեղներ էին արդեն ու իրենց թուքը բերաններուն մեջ թանձրանալ կսկսեր։ Ռուբեն Զարդարյան
  2. թանձր, խիտ շերտ կապել ◆ Բարդ-բարդ ամպեր թող կուտակվին, թանձրանան: Հովհաննես Թումանյան
  3. պնդանալ, ջրիկությունը կորցնել ◆ Կը թանձրանան տերևներուն շեղջեր լքուն։ (Միսաք Մեծարենց) ◆ Բաց էր գլուխը, որ պատած էր թաղիքի նամն թանձրացած մազերով։ (Րաֆֆի)
  4. թանձրամարմին դառնալ ◆ Սարսափ անդեմ դառնում է ծանր ու դժնադեմ ու թանձրանում է հետզհետե։ Եղիշե Չարենց ◆ Լռությունը մեծ անապատի ծերուկ դերվիշի հարցումից հետո թանձրացավ ու ծանրացավ։ (Ավետիք Իսահակյան)
  5. թեթևաշարժությունը կորցնել, ծանրանալ ◆ Կանաչ գույնը նկատելի թանձրանում, մգանում էր արագ իջնող խավարի մեջ։ (Վիգեն Խեչումյան)
  6. խստանալ, ուժեղանալ, սաստկանալ ◆ Հովին ազդեցության տակ իր լեզուն կը թանձրանար: (Միսաք Մեծարենց) ◆ Ժամկոչն անգամ այդ օրը քիչ կմնար լեզուն խածներ այնքան թանձրացեր էր։ ՌՋ
  7. նյութականանալ, տեսանելի, շոշափելի դառնալ ◆ Սրբեմ այն արատն, որ օրեօր թանձրանա ճակատիս վրա։ Հակոբ Պարոնյան ◆ Նույնիս եթե այս անիծյալ ձեռքը եղբոր արյունով թանձրացած լիներ, միթե գթառատ երնքում չկա բավական անձրև, ով լվա։ Շեքսպիր
  8. խտանալ, բազմանալ, շատանալ ◆ Հինավուրց երգը զնգում էր ականջներում, արթնացնում անցյալ կյանքի թանձրացած պատմության բազմաթիվ երանգներ։ (Վիգեն Խեչումյան)
  9. մուգ դառնալ, մգանալ ◆ Թախիծը թանձրանում էր նրա աչքերում։ (Վահան Թոթովենց)
  10. ծանրանալ, բարդվել (մեղքի, հանցանքի, արատի և այլնի մասին) (փխբ․)
  11. թավախիտ դառնալ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խտանալ, թավանալ, դոնդողել
  2. ճլխել (ժղ․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]