թավշի նման նուրբ մորթ ունեցող, քնքուշ մորթով◆(Լիլիթը) գրկած ուներ մի թավշամորթ կատու։ (Ավետիք Իսահակյան)◆Այն ժամանակ քրիստոնյա այրը կարող է որքան կամենում է հիանալ նրա մելամաղձոտ և թավշամորթ դեմքով։ (Շիրվանզադե)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
