թղթակից

Հայերեն

• ՄՀԱ՝ [tʰʁtʰɑˈkit͡sʰ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ թ(ը)ղ•թա•կից 

Ստուգաբանություն

(ած․) (գոյ․)

1. լրագրի կամ այլ պարբերական հրատարակության, ռադիոյի և այլ լրատվական հիմնարկի աշխատակից, որ տեղերից թղթակցություններ` հաղորդումներ է առակում: ◆ Գրողները նրա թերթից հիշոցներով հալածված, չուներ մի տեղ, մի թղթակից, որ չլիներ վշտացած: Հովհաննես Թումանյան ◆ Մելքոնը շուտ-շուտ համբուրվում էր սրա ու նրա հետ, ինչպես գավառական արբշիռ թղթակից: (Շիրվանզադե)
2. որևէ անձի կամ հիմնարկի հետ նամակագրություն ունեցող, թղթակցող, մեկի հետ գրագրություն՝ նամակագրություն ունեցող մարդ ◆ Նա շտապում է և շուտով իմացում է տալիս Մարոյին, իսկ Մարոն իր թղթակցին: (Րաֆֆի)
3. տե՜ս լրագրող ◆ Այստեղ սովորաբար հավաքվում էին Շանհայում աշխատող արտասահմանյան պատվարժան թղթակիցները: (Մամուլ)
4. հոդվածագիր, հոդվածի՝ թղթակցության հեղինակ
5. հրապարակագիր, ժուռնալիստ
6. (բանկ․) բանկ կամ այլ ֆինանսավարկային հիմնարկություն, որը տվյալ քաղաքում կամ երկրում ներկայացնում է այլ բանկի շահերը
7. պայմանավորվող պետություններից որևէ մեկի քաղաքացի կամ որևէ անձ, որը համարվում է պայմանավորվող պետություններից մեկի լրատվական գործակալության աշխատակից, կանոնավոր զբաղվում է տեղեկատվական նյութի հավաքումով և տարածմամբ և արտասահմանում գտնվելիս ունի պատշաճ անձնագիր կամ նմանատիպ, միջազգայնորեն ճանաչված համապատասխան փաստաթուղթ, որը հաստատում է նրա թղթակից լինելը

Հոմանիշներ

1. հոդվածագիր
2. լրագրող

Արտահայտություններ

1. թղթակից-անդամ - ակադեմիական կոչում, որը կրում են ականավոր գիտնականները կամ արվեստի գործիչները, որոնք որևէ ակադեմիայի ընդհանուր ժողովի կողմից նրա անդամն են ընտրվում՝ առանց վճռողական ձայնի իրավունքի

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ reporter, journalist, columnist, correspondent գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ корреспондент (ru) ‎(korrespondent), корреспондент (ru) ‎(korrespondent), член-корреспондент (ru) ‎(člen-korrespondent) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Աղբյուրներ

• Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
• Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
• Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
• Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։

• Դանիել Ջհանգիրյան, Բանկային տերմինների բացատրական բառարան, Երևան, «Նոյյան տապան», 2008։
• Վ․Վ․ Փիլիպոսյան, Մարդու իրավունքների անգլերեն-ռուսերեն-հայերեն բացատրական բառարան («Երիտասարդ ինտելեկտուալների միություն» հիմնադրամի մատենաշար), Երևան, 1997 — 67 էջ։