(փխբ․) թերթել, թեթևակի ծանոթանալ, աչքի անց կացնել ◆Սաթենիկ՝ դրացի երկու աղջիկների մեջ նստած ՝ դիվանի վրա թղթատում էր մի պատկերազարդ գիրք։ Վրթանես Փափազյան◆Աբիսողոմ աղան սենյակին մեջ միակ մնալով՝ բարձի վրա դրված Զեն Հոգևորն առավ և թղթատել սկսավ զայն։ Հակոբ Պարոնյան
կարդալ, ընթերցել ◆Եթե ինձ հետ թղթատեիր ընդարձակ ժամանակագրական գրականությունը… այս ցավալի փաստը քեզ համար ևս համուզիչ կլիներ։ Վրթանես Փափազյան
(փխբ․) քննել, հետազոտել ◆Եթե թղթատենք հանրապետության հին մակդիրները, մեկից ավելի մարդիկ կգտնենք… որոնց անունին կպցրել է ժամանակը մոռո հորջորջումը։ (Վահրամ Փափազյան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։