Jump to content

թշնամություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ թշնամութիւն

վանկեր՝ թ(ը)շ•նա•մութ•յուն 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Գոյական

  1. հակառակության վրա հիմնված հարաբերություններ ու գործողություններ, փոխադարձ հակառակություն՝ անհամաձայնություն՝ ատելություն ◆ Երկու տան մեջ թշնամությունը հնուց կար։ (Ակսել Բակունց) ◆ Ոչ ոք չէր հիշում ոչ Մրոցում, ոչ էլ Միրում, թե երբ ծագեց առաջին թշնամությունը ծիրանի տափի համար։ (Ակսել Բակունց)
  2. թշնամի լինելը
  3. թշնամական արարք
  4. մեկի նկատմամբ ցուցաբերված չարակամ՝ վնասակար արարք
  5. երկու պետությունների միջև գոյություն ունեցող թշնամական հարաբերություն ու գործողություն ◆ Պետք է վերջ տրվի երկու երկրների միջև առկա թշնամությանը և սկսվի բարեկամական համագործակցությունը։

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. հակառակություն, ներհակություն, ատելություն, թշնամանք, (հնց․)՝ ընդդիմակցություն, ընդդիմամտություն
  2. ոսոխություն

Արտահայտություններ

[խմբագրել]
  1. թշնամություն անել - մեկին թշնամական վերաբերմունք ցույց տալ կամ որևէ գործողությամբ դիտումնավոր վնասել
  2. թշնամություն բորբոքել՝ գցել՝ գրգռել - բանսարկելով կամ մի այլ ձևով երկու կողմերը միմյանց դեմ թշնամացնել ◆ Չպետք է թշնամություն բորբոքել երկու հարևան ժողովուրդների միջև
  3. թշնամություն լինել - երկու կողմերի միջև թշնամական հարաբերություն գոյություն ունենալ ◆ Այդ տան մեջ արյան թշնամություն կար։ (Րաֆֆի)
  4. թշնամություն տածել - մեկի նկատմամբ թշնամական վերաբերմունք ունենալ
  5. թշնամություն տարածել՝ սերմանել - միմյանց դեմ թշնամացնող խոսքեր ասել՝ լուրեր տարածել ◆ Միսիոներները ատելություն և թշնամություն էին սերմանում երկու հայ եղբայրների մեջ։ (Րաֆֆի)
  6. թշնամություն ցույց տալ - թշնամական վերաբերմունքը արտահայտել ◆ Ձեր գանձապետը… ոչ սակավ դիպվածներում ցույց է տվել ինձ յուր թշնամությունները: (Րաֆֆի)
  7. թշնամություն ունենալ - թշնամական հարաբերություն պահպանել ◆ Այն օրից ինձ հետ թշնամություն ունի։ (Րաֆֆի)
  8. թշնամությունը վերանալ - երկու թշնամի կողմերի միջև սկսել բնականոն հարաբերություններ
  9. թշնամությունը վերացնել - երկու թշնամի կողմերի միջև բնականոն հարաբերություններ ստեղծել

Աղբյուրներ

[խմբագրել]