նա որ թովելով է զբաղվում, կախարդ ◆Բայց ճարպիկ կենդանին միջոց էր գտնում այնպես սաստկությամբ սողալ նիզակի տակից, որպես սև ոձը թովչի դյութական գավազանի տակից: (Րաֆֆի)◆Ապշած մնացին պարսիկք տեղերը, Թովիչ կարծեցին հայոց` խեղճերը: Ռափայել Պատկանյան
թովող, գրավիչ, հափշտակող ◆Ահա ինչ թովիչ զորություն ունի Աբովյանը: Ստեփան Զորյան
իր գեղեցկությամբ ու թովչանքով սեր ու հրապուրանք ներշնչող, առինքնող ◆Փարիշանը առանձին նպատակ ուներ իր տիկնոջը այս գիշեր ավելի թովիչ, ավելի հրապուրիչ կերպարանքով ներկայացնել խանին: (Րաֆֆի)◆Անցնում են նրանք քայլերով վստահ, Աչքերով հստակ, դեմքերով թովիչ: Եղիշե Չարենց
գեղարվեստական ազդեցությամբ հմայիչ ◆Կեցցես, ով քերթող, քո թովիչ երգով, Կեցցես հավիտյան, լեզու հարազատ: Հովհաննես Հովհաննիսյան◆Օ՜, վարդապետ անվեղար, որ խաչի տեղ վրդովիչ, Ձայնի հովիվ լոկ եղար, Ձեռքիդ սրինգ մի թովիչ: Եղիշե Չարենց
գեղեցկությամբ հաճույք պատճառող, երանական վիճակի մեջ դնող ◆Իջել է ամռան թովիչ մի գիշեր: (Մամուլ)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
