թուշ

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ թուշ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *turs-` *tēu- «ուռչել» արմատից. հմմտ. հայերեն թուռ, թուրծ «այտ, թուշ»:

Գոյական

  1. այտ ◆ Վարդի գույնը թշերն օծեց:
  2. (փխբ․) առարկայի փափուկ և ուռուցիկ մաս՝ կողմ ◆ Տանըսցիք ու հարևանները եկան մինչև գյուղի ծերը, Գիքորի թշերը պաչեցին ու ճամփա դրին: (Հովհաննես Թումանյան)
  3. պտղի մի կողմը՝ կեսը ◆ Ու նրա թուշը ոնց որ կարմրած ծիրանի թուշը: Գրքերից ◆ Թշերից արյուն ու լույս է կաթում: (Սերո Խանզադյան) ◆ Կերթամ Շորագյալ. թուշ իմ ծանոթ Ղադաքոնց Մկոյի տունը: (Հովհաննես Թումանյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. այտ, թուրծ
  2. (բրբ․)պլտուղ, բլդուղ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]