թուրք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ թիւրք

վանկեր՝ թուրք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թյուրքական ցեղամիավորումների, ապա՝ թուրք ժողովրդի ինքնանվանում։ Միջին հայերենից․ հմմտ․ անգլերեն Turk, միջին անգլերեն Turke, հին ֆրանսերեն Turc, միջնադարյան լատիներեն Turcus, միջնադարյան հունարեն Τοῦρκος (Toûrkos), դասական պարսկերեն ترک‎ (turk), միջին պարսկերեն (twlk'/turk/), հին թյուրքերեն 𐱅𐰇𐰼𐰜‎ (t²ür²k̥/türük)

Գոյական

  1. թուրքական ազգին պատկանող անհատ

Ածական

  1. թուրքական
  2. ժողովրդի կողմից և գրականության մեջ անցյալում գործածվել է բացասական իմաստով իբրև վայրագության, տգիտության, խավարամոլության մարմնացում

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (հնց․) տաճիկ
  2. սելջուկ, օսմանցի, ադրբեջանցի
  3. (ծծկբ․) ծանի, մանոս
  4. վայրագ, դաժան, անգութ, անագորույն, արյունարբու, դժնդակ, վայրի, վայրենի, գազանային, բարբարոսական, գիշախանձ (հնց․)

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Թարգմանություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]