վայրենի

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ վայ•րե•նի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. բնական պայմաններում ապրող, չընտելացված, վայրի
  2. վայրենաբույս, վայրի, ոչ կուլտուրական, ոչ մշակութային
  3. անմշակ մնացած, չմշակված, մշակության չենթարկված
  4. անապատային, անբնակ, ամայի ◆ Վայրենի վայրեր՝ երկիր:
  5. հեռավոր ու հետամնաց, խուլ ◆ Իսկ մենք այս վայրենի ծմակից դուրս չենք գալիս: (Ակսել Բակունց)
  6. չպատվաստված՝ վայրի բույսի տված ◆ Կերել էր վայրենի պտուղներ: (Հովհաննես Թումանյան)
  7. բնական պայմաններում գտնվող թողնված, կուսական ◆ Վայրի անտառ՝ բնություն:
  8. նախնադարյան վիճակում գտնվող, վայրենության աստիճանի վրա գտնվող
  9. անկիրթ, անդաստիարակ, անկարգ ◆ Դա ին՞չ վայրենի երեխա եք մեծացրել:
  10. կոպիտ, բռի, անտաշ, անկիրթ
  11. մարդկանցից խուսափող՝ փախչող ◆ Այդ փոքրիկ վայրենիները այնպես էին նայում... ավագ քահանային: (Ակսել Բակունց)
  12. կատաղի, մոլեգին, անզուսպ◆ Էլ չի հռնդում սիրտս վայրենի: (Եղիշե Չարենց) ◆ Վայրենի քամին ծեծում էր կուրծքս հսկայի ուժով: (Եղիշե Չարենց)
  13. (փխբ․) անպատշաճ, անքաղաքավարի, սանձարձակ ◆ Այդ ժողովրդական պարերը... պահած են քիչ մի վայրենի բնույթը:
  14. գազանային, անագորույն, դաժան ◆ Մնացածները ենթարկվեցին վայրենի ու դաժան ծեծի: (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  15. (փխբ․) գազանաբարո, դաժան, անգութ, վայրենաբարո ◆ Հարձակվեցին գյուղի վրա վայրենիները և կրակի տվեցին:
  16. վայրենուն հատուկ, վայրենական ◆ Աղջիկը չի վախենում նրա վայրենի, սարսափելի ձենից: (Հովհաննես Թումանյան)
  17. (փխբ․) արտասովոր, արտակարգ, սովորականի սահմաններց դուրս եկող ◆ Վայրենի ծիծաղ՝ քրքիջ` ուրախություն:
  18. (փխբ․) անաղարտ, մարդկային ձեռքով չաղարտված, չխաթարված, բնական ◆ Գեղեցիկ էր կախարդական կղզին՝ յուր վայրենի գեղեցկությամբ: (Րաֆֆի)
  19. (փխբ․) արտառոց, տարօրինակ, ծայրահեղության հասած ◆ Լրագրային այդպիսի վայրենի սուտ լուրը մեզանից շատերին շշմեցրեց: (Ալեքսանդր Պուշկին)
  20. նախնադարյան վիճակում գտնվող, քաղաքակրթության ցած աստիճանի վրա կանգնած, հետամնաց, բարբարոս ◆ Վայրենի մարդը... ամեն տեղ էլ հարմարվել է իրեն շրջապատող պայմաններին: (Հովհաննես Թումանյան)
  21. (փխբ․) խավար, մութ, տգետ, նախապաշարված ◆ Իրենց ամբողջ կյանքում պատերազմեցին նրանք վայրենի նախապաշարմունքների դեմ: (Րաֆֆի)
  22. (փխբ․) կենդանուն հատուկ, անասնական ◆ Եվ ցոլացին սուր աչքերը ցանկությունից վայրենի: (Հովհաննես Թումանյան)

Գոյական

  1. նախնադարյանմարդ, նախամարդ ◆ Մարդկությունը երկար ուղի է անցել... վայրենիների փոքրիկ համայնքներից մինչև մեծ ազգերը (Դասագիրք)։

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. վայրի, անընտել, անընտանի, անձեռնասւն, վայրասուն
  2. վայրենաբույս, վայրի
  3. անմշակ, խոպան, կորդ
  4. անբնակ, ամայի, վայրի, անապատային
  5. տե՛ս բարբարոս
  6. տե՛ս հետամնաց
  7. տե՛ս կուսական
  8. տե՛ս անկիրթ
  9. տե՛ս կատաղի
  10. տե՛ս անպատշաճ
  11. տե՛ս դաժան
  12. տե՛ս վայրենաբարո
  13. տե՛ս գազանային

Արտահայտություններ[խմբագրել]