թուփ

Վիքիբառարան-ից

Դասական ուղղագրութեամբ՝ թուփ

Վանկեր՝ թուփ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բնիկ հնդեվրոպական՝ *tu-pho-` *tu- «ուռչել» արմատից. հմմտ. (*tu-bh, *tu-ph>) հին անգլերեն dūf «սաղարթ, տերևափունջ», dufel «թուփ»:

Գոյական

  1. (բսբ․) ծառանման բույս, որը ճյուղավորվում է հենց բնի հիմքից: ◆ Սա մի բուրալի շուշան էր, որ դուրս է գալիս հաճախ մի հասարակ մացառի, մի փոքրիկ թփի տակ: (Հովհաննես Թումանյան) ◆ Նա գտավ յուր սիրուհիին վարդենիների թփի տակ: (Րաֆֆի)
  2. առհասարակ` հիմքից աճող և փունջ կազմոց ցեղուններով բույս: ◆ Ձյունաթույր բամբակի թփերով պճնվել է Հայաստան: (Հակոբ Հակոբյան) ◆ Ցնցվում են մազերը, ինչպես տատասկի թուփը: (Ակսել Բակունց)
  3. Փոքր` կարճահասակ ծառ: ◆ Ներսես Բեյն իր սեփական ձեռքով վարունգի թփերի մեջ փտրում էր երկու-երեք վարունգ: (Ակսել Բակունց)
  4. (ժղ․) մի շարք բանջարաբոստանային բույսերի վերգենտյա մասը` ցողուններով ու տերևներով:
  5. (ժղ․) նոր տնկած` նոր աճող բույս: ◆ Եվ երևացին մուգ-կանաչ դաղձի առաջին թփերը: (Ակսել Բակունց)
  6. (ժղ․) խաղողի տերև, որն գործածում են դոլմա փաթաթելու համար: ◆ Խաղողը կաճի ու կշողա, խաղողի թուփն էլ կչորանա, բայց տակից նորն է ծլում: (Վահան Թոթովենց) ◆ Խաղողի թփով տոլմա են փաթաթում: ◆ Կաղամբի թուփը շատ լավ անասնակեր է: ◆ Մատղաշ բազուկի թուփը բրդում են սպասի մեջ:
  7. տես սնդրուկ:

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. թփաբույս, թփատեսակ, տունկ, մացառ (փշոտ), ծազկաթուփ (ծաղկի), վարդաթուփ (վարդի) (հիմքից աճող և փունջ կազմոց ցեղուններով բույս)

Արտահայտություններ[խմբագրել]