Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ թ(ը)•րա•շել
երեսի մազերը ածիլել
սափրել ◆ Երկու վարսավիր՝ դալլաք Բոգին և Քթևան Սարին… մանգաղի նման ածելիներով թրաշում (Ակսել Բակունց) ◆ Ձեր ուռած թշերը թրաշել (Մուրացան)
նուրբ կերպով տաշել ◆ Կողքին ամրացած էր բուն թանաքամանը թրաշած (Րաֆֆի)
շատ բարակ շերտով կտրել ◆ Դանակը մաշկը մի քիչ թրաշել
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
