ինքնասիրություն

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑsiɾutʰˈjun]

Դասական ուղղագրութեամբ՝ ինքնասիրութիւն

վանկեր՝ ինք•նա•սի•րութ•յուն 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. սեփական արժանապատվության զգացում՝ գիտակցում և նախանձախնդրություն իր մասին ուրիշների ունեցած կարծիքի նկատմամբ
  2. արհեստի՝ մասնագիտության՝ կոչման նախանձախնդրություն
  3. (բրգ․) բարոյական զգացում, որտեղ արտահայտվում է մարդու ինքն իր որպես անհատի հանդեպ՝ հարգանքը, որ հիմնված է իր արժանապատվության ընդունման վրա
  4. (նորբ․) պատվախնդրություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. պատվասիրություն, պատվազգացություն, պատվապաշտություն, անձնասիրություն
  2. տե՛ս նախանձախնդրություն
  3. տե՛ս եսասիրություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Խմբագրությամբ Ի․ Ս․ Կոնի, Բարոյագիտական բառարան, Երևան, ««Հայաստան» հրատարակչություն», 1985 — 200 էջ։*

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [iŋkʰnɑsiɾutʰˈjun]

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. (բրգ․)


Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Խմբագրությամբ Ի․ Ս․ Կոնի, Բարոյագիտական բառարան, Երևան, ««Հայաստան» հրատարակչություն», 1985 — 200 էջ։
  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։