լեշ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ լէշ

վանկեր՝ լեշ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. սատկած կենդանի, կենդանու դիակ, գեշ ◆ Սեղանին միս են բերում լեշի հոտ է գալիս։ Հովհաննես Թումանյան , ◆ Մի գծով շարված էին ուղտերի, ձիերի կմախքներն ու լեշերը։ (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  2. մարդու դիակ, մեռելոտի (անարգ․) ◆ Լեշ ես թափում, դու էլ մի լեշ ես հղկելի։ Թարգ

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. գեշ, շաղիղ, սատակ
  2. տե´ս դիակ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]