Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ լու•սա•ս(ը)տղ
արուսյակ մոլորակը, լուսաբեր ◆ Ապա երևաց եղջերուն` լուսաստղը Հովհաննես Թումանյան ◆ Լեռան թիկունքից, կրակե թերթերունքները կկոցելով և իր հավերժական հայացքը վեհորեն հառած երկրին` դուրս լողաց լուսաստղը Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Այս առածն էր Դավթի կյանքի լուսաստղը ◆ Կլանեց անհունը քո լուսաստղը
մեկին որպես ուղենիշ ծառայող երևույթ, անձ և այլն ◆ սյս առածն էր Դավթի կյանքի լուսաստղը (Ա. Ագապյան) (փխբ․)
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
