լույս ցնցող, շաղ տվող, չորս կողմը լույս սփռող ◆Պիտի զգամ ես տևաբար բուրումն անոնց ծաղիկներուն, որոնք հեշտին կը դառնան պար լուսացնցուղ ցողով լեցուն։ (Միսաք Մեծարենց)
լույս ցնցղած, լույսով ողողված ◆Գարնան ջաղբն է, որ ցանքերուն վրա անհուն լուսացնցուղ կը տեղա։ (Դանիել Վարուժան)
լույս, եռջանկություն, ուրախություն սփռող օրինակ՝ լ երազ (փխբ․)◆Ու պոչը իր լուսացնցուղ, աղեղնաձև, որ գավակեն կը հոսեր։ (Դանիել Վարուժան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
