Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ լ(ը)•րա•բեր
լուր բերող, համբավաբեր ◆ Հատուկ լրաբեր «Երևանյան օրեր»
լուր, տեղեկություններ հաղորդող
պարբերապան հանդեսների, թերթերի անվանում ◆ Հասարակական բաժանմունքի լրաբեր
որևէ բանի նախանշան ◆ Խաղատախտակի վրա հայտնվեցին ոչոքիի լրաբերները (Մամուլ)
համբավաբեր, տեղեկաբեր, պատգամաբեր, բամբեր, ավետաբեր, ավետատու
բոթաբեր, գուժկան
լրատու
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
