խայթել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խայ•թել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. խայթոցով ծակել, խոցել, վիրավորել ◆ Օձը սիրում է խայթել մարդու կրունկը:
  2. կծել ատամով ծակել, խոցել (օձի)
  3. ծակոտել, ծածկել ◆ Փշերը խայթում են:
  4. հոգեկան ցավ, վիրավորանք պատճառել (փխբ․) ◆ «Իմ թագավորությունը չարժե երիտասարդ հովվի կրակե մի համբույրին»: Այս միտքը օձի պես սողաց նրա գլխով, թույնով խայթեց նրա սիրտը: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Ու կխայթե իմ հոգիս պարապն այս հոծ կապույտին: (Միսաք Մեծարենց)
  5. սուր, կծու խոսք ասել (փխբ․) ◆ Ժամանակին հասաք, տյարք, ամեն ինչ քայքայվել էր, - ասաց նա խայթելով Դենշապուհին: Դերենիկ Դեմիրճյան ◆ Նորից հնչեց նրա հեգնոտ ծիծաղը, որով տիկին Էլոիզը ուզում էր խայթել նրան: (Ակսել Բակունց)
  6. խղճի խայթ պատճառել (փխբ․)
  7. սուր, թափանցող հայացքով մեկին նայել (փխբ․) ◆ Սլացավ հոնքերի տակից խայթող հայացքը: Դերենիկ Դեմիրճյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. կծել, կճել, խածնել (արևմտհ․), խոցել, խանչել, շանթել, մաշտակել
  2. տե՛ս ծակոտել
  3. տե՛ս վիրավորել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]