խայտառակ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

«խայտառակ» ժեստը հայերեն ժեստերի լեզվով

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խայ•տա•ռակ  

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. ամոթալի, ամոթանքի արժանի ◆ Խայտառակ օրից հետո անբաժան էր երեխաներից։ (Շիրվանզադե) ◆ Այդ խայտառակ վայրից հեռացիր։
  2. վարկաբեկիչ, վարաբեկված ◆ Գուցե խայտառակ դեպքն հայտնի է ամենքին։ (Շիրվանզադե) ◆ Խայտառակ խռովություններ են պատահում հայոց, լատինական և հույն աբեղաների մեջ։ (Րաֆֆի) ◆ Խայտառակ խոսքեր՝ հայհոյանքներ։ ◆ Մի խոսիր այդ խայտառակ մարդու հետ։
  3. ստորացուցիչ ◆ Հեծում էր ստրուկ, թշվառ հայրենիք, գլուխ խոնարհած խայտառակ լծին։ Հովհաննես Հովհաննիսյան
  4. սուտ, շինծու ◆ Ուրկից սորվեր էր այդ լիրբ ու խայտառակ բացատրությունները։ (Գրիգոր Զոհրապ)
  5. անշնորհք, ապաշնորհ ◆ Խայտառակներ, գոչեց բարձրաձայն։ (Գրիգոր Զոհրապ)
  6. խայտառակ անել, խայտառակել ◆ Մի լավ խայտառակ արի, շալակը տվի, տարավ։ Հովհաննես Թումանյան
  7. խայտառակվել ◆ Նա ամբողջ գյուղով մեկ խայտառակ եղավ։

Աղբյուրներ[խմբագրել]