խառնակիչ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

  • ՄՀԱ՝ [χɑrnɑˈkit͡ʃʰ]

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խառ•նա•կիչ  

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. խառնակություն՝ խռովություն գցող, միաբանությունը խանգարող ◆ Գյուղում էլ են երևում խառնակիչ մարդիկ: (Ակսել Բակունց) ◆ Նա շատ խառնակիչ տիպ է: (Նաիրի Զարյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խազմարար

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]