խառնվածք

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խառ•ն(ը)•վածք 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. խառնելու եղանակը՝ չափը
  2. մարդու հոգեկան կերտվածքը, որ արտահայտվում է նրա զգացմունքայնությամբ, եռանդով, գործունեությամբ ◆ Միջին տարիքի մարդ էր նա տաք խառնվածքի տեր: (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Խառնվածքի թուլությունը նրա դյուցազնական մեծությունը թունավորեց: (Մուրացան)
  3. անձ, որ ունի այդ հոգեկան որոշ հատկանիշների ամբողջությունը ◆ Նրանք երկու հակադիր խառնվածքներ են:
  4. տեմպերամենտ հասկացության առաջին իմաստը` մարդու հոգեկան կերտվածքի հատկանիշները, որոնք արտահայտում են հուզական, կենսականորեն ակտիվ, շարժուն լինելու պատճառով
  5. (հրտ․) որևէ գրանկայի կամ երեսի ցրիվ եկած շարվածք


Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խառնուրդ, բաղադրություն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Լևոն Հախվերդյան, Թատերագիտական բառարան, Երևան, «Հայաստան հրատարակչություն», 1986 — 208 էջ։
  • Գ. Պարիս, Պոլիգրաֆիական և հրատարակչական տերմինների ռուս-հայերեն համառոտ բառարան, Երևան, «Հայպետհրատ», 1953 — 136 էջ։