Jump to content

խենթություն

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խենթութիւն

վանկեր՝ խեն•թու•թյուն 

Ստուգաբանություն

[խմբագրել]

Գոյական

  1. խենթ լինելը, խենթի հատկությունը ◆ Խենթությունը նրանց մեջ ժառանգական է։ ◆ Ոչ ասածերս խենթությունից չեն, կուզես փորձիր ինձ և ես կարող եմ ասածս կրկնել, իսկ խենթությունը շեղումներ կաներ։ Շեքսպիր
  2. խենքի վաքագիծ՝ արարք՝ գործ՝ խոսք ◆ Ինչ որ արել եմ, գուցե սիրտդ կամ պատիվդ մի քիչ կոպտորեն շոշափաց լինի, հայտարարում եմ թե խենթություն էր։ Շեքս ◆ Այդ ինչ խենթություն ես արել, ամբողջ քաղաքում խոսում են։ ◆ Ուրիշին ցավը, ուրիշին կոծը զիս խենության կը տանի։ Սիամանթո
  3. ոգևորության եռանդ (փխբ․) ◆ Բայց ջահելի խենթությամբ ես քեզ սիրում եմ նորից։ Սարմեն

Հոմանիշներ

[խմբագրել]
  1. պակասմատություն
  2. ծանխաղամտություն
  3. տկարամտություն
  4. հիմարություն
  5. ցանդածություն
  6. խելառություն
  7. գժություն

Արտահայտություններ

[խմբագրել]

Աղբյուրներ

[խմբագրել]