քիչ խենթ, խենթավուն, չարաճճի, խենթուլիկ ◆Ֆեբբաշ Մախմարին անվնաս մի խենթրուկ էր։ Վրթանես Փափազյան◆Ախր, ո՞վ է իմացել նժույգները տան խենթուկներին: Դերենիկ Դեմիրճյան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
