խեցի

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խե•ցի 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Գոյական

  1. կավից պատրաստված անոթ՝ աման ◆ Բեշիրը հրամայեց զորականին ավերել վանքը՝ չթողնելով այդտեղ նույնիսկ խեցիի մի կտոր: (Մուրացան)
  2. կավե ամանի մի բեկոր՝ խեցատ ◆ Բարեպաշտական աղոթքների տեղ՝ խեցի, քար, կռեթ պետք է նետվեին նրա մարմնի վրա: Շեքսպիր
  3. արտաքին ականջի կռճկային մասը ◆ Ականջի խեցիները կազմված են մաշկով կատած կռճիկից: (Դասագիրք)
  4. ոսկրային նյութից կազմված զրահ ◆ Գոտիս քակեցի, գտա անոր մեջ թաքուն ուլունք մ՛ ու խեցի: (Միսաք Մեծարենց) ◆ Ձուկը բերանում բռնած մի խեցի է բերում: Հովհաննես Թումանյան
  5. (խոհր․) կավից ամանեղեն
  6. (երկրբ․) մի շարք անողնաշարավորներին (փափկամարմիններ, ուսոտանիներ, որոշ հատածոտանիներ և այլն), ինչպես նաև որոշ նախակենդանիներին հատուկ պինդ արտաքին, հազվադեպ՝ ներքին կմախքային գոյացություն

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. (նորբ․) խխունջ, խեցենոթ
  2. խեցեպատյան
  3. խեփոր
  4. կոտ
  5. տիփ
  6. խեցատ
  7. խեցեղեն

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]

  • Սերգեյ Ավագյան, Հայերեն-անգլերեն-ռուսերեն խոհարարական բացատրական բառարան, Երևան, «ԴԱԼԼ», 2009 — 240 էջ։
  • Հողմիկ Սարգսյան, Ռուզաննա Սարգսյան, Երկրաբանական տերմինների եռալեզու հանրագիտական բառարան, Երևան, «Զանգակ», 2014 — 672 էջ։
  • Ալինա Մուրադյան, Նորածանոթ բառերի բացատրական բառարան (Իմաստասեր Անանիա Շիրակացի համալսարան), Երևան, 2006 — 60 էջ։