խզել-ի ◆Վանքը մտնող կույս մ՛եմ , որ խզված էր վարսերն անխիղճ, անհոգ կը դիտե։ (Դանիել Վարուժան)◆Սիրտս խնդաց, կուրծքս թնդաց, և լարերը խզվեցին: (Ավետիք Իսահակյան)◆Խզված էր ամեն կապ նաև իր և այն բազմության մեջ։ Դերենիկ Դեմիրճյան◆Դիվանագիտական հարաբերությունները խզվել են:
խզզոց հանել, խռպոտվել, հնչեղությունից զրկվել ◆Խզվեց ծերունու ձայնը։ (Ավետիք Իսահակյան)◆Նրա ձայնը խզված էր, խոսել չէր կարողանում։ (Բոգդան Վերդյան)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
