համարձակվել, հանդգնել ◆Հանդուգն գեղջուկ, դու խիզախում ես ախոյան կանգնել… մի դավաճանի։Շեքսպիր
քաջություն՝ արիություն ցուցաբերել, քաջաբար գործել ◆Արի պատանին… խիզախել էր մինչև զորապետի վրանը։(Մուրացան)◆Չկա խիզախող գավաթի համար։Հովհաննես Թումանյան
արիաբար կռվի ելնել, վտանգներն արհամարելով կռվել ◆Փոքրիկ տորմիղով մեզ դեմ խիզախելը միայն պատրվակ էր։(Մուրացան)
◆Ճարտարի իմաստուն արվեստը խիզախել էր մի անիրագորխելի թռիչք։Դերենիկ Դեմիրճյան
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
