Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ խ(ը)ծ•բ(ը)•ծանք
անհիմն մեղադրանք, ամբաստանություն, զրպարտանք, սադրանք
անձնական հակակրանքից՝ թշնամանքից դրդված մեկի դեմ չնչին՝ մանր փաստարկներով հարուցվող մեղադրանք, մանրախնդիր քննադատություն
խծբիծ, բիծ, արատ
մեղադրանք, մեղադրություն, - պարսավանք, պարսավ, ստգտանք, բասրանք, եպերանք։ Զրպայսոություն
խծբծաբանություն, բծախնդրություն
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
