խղճալ

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

վանկեր՝ խ(ը)ղ•ճալ 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Բայ

  1. գութ՝ կարեկցություն զգալ մեկի նկատմամբ, գթալ, մեղքանալ ◆ Ռամկին խղճաց Մհեր։ (Ավետիք Իսահակյան) ◆ Ես միշտ ◆ խղճում եմ ձիաններին։ Հովհաննես Թումանյան

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. գթսղ, կարեկցել, ցավել, արգահատել, մեղքանալ, խղճանալ, խղճմտել, խղճահարվել, խղճի խայթ զգալ, մեղքը գալ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]