Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ խ(ը)ղ•ճա•հար
խղճահարություն զգացող, խղճահարությամբ ◆ Գոհարն աչքերը փակում քր հյուծված, կմախքացած թուրքերի անմարդկային տեսքից խղճահար Սերո Խանզադյան ◆ Խղճահար Դերենիկ Դեմիրճյան
խղճահարված, խղճահարություն արտահայտող ◆ Ձայն տվավ Արուսը խղճահար (Նաիրի Զարյան) ◆ Կրնանք լսել, որ Մաքլայն շատ ոււղամիտ, խղճահար «Երևանյան օրեր»
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
