խղճահար

Վիքիբառարան-ից

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝

Վանկեր՝ խ(ը)ղ•ճա•հար 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Ածական

  1. խղճահարություն զգացող, խղճահարությամբ ◆ Գոհարն աչքերը փակում քր հյուծված, կմախքացած թուրքերի անմարդկային տեսքից խղճահար։ Սերո Խանզադյան ◆ Խղճահար ու սիրտը լցված շշնջաց Ֆրավաշին։ (Դերենիկ Դեմիրճյան)
  2. խղճահարված, խղճահարություն արտահայտող ◆ Ձայն տվավ Արուսը խղճահար ձայնով։ (Նաիրի Զարյան) ◆ Կրնանք լսել, որ Մաքլայն շատ ոււղամիտ, խղճահար և անկեղծ մոկն է։ (Երվանդ Օտյան)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. տե՛ս խղճամիտ

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]