խճել

Վիքիբառարան-ից
Jump to navigation Jump to search

Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ խճել

վանկեր՝ խ(ը)•ճել 

Ստուգաբանություն[խմբագրել]

Թերևս բնիկ հնդեվրոպական՝ *k(u)hi-di-՝ *kuei- «կիտել, իրար վրա դարսել» արմատից. հմմտ. հին հնդկերեն cáyati «խիտ լցնում է, կիտում է, կուտակում է», caya «կույտ, դեզ»:

  1. ԽՃԵԼ¹, Պապեն՝ Ձեռքով հուպ տալով տեղավորել։ ◆ Քառսունկիտր պանպակ խճեց մընչ քութին։ ՍԾ
  2. Խրել, մխել, մտցնել։ ◆ Մորքուր շիշ խճի քու փոր։ ՍԾ ◆ Երկնուց մատնի մը իջավ, էկավ մատս խճեցավ։ (Գարեգին Սրվանձտյան)
  3. Բղ Բթամատների եղունգներով ոջիլջարդել։

ԽՃԵԼ², Շիրակ՝ Բուլանըխ՝ Շատ թույլ՝ աննկատելի կաղալ։

Բայ

  1. խճով պատել` խճապատել
  2. մի բան նեղ անցքի մեջ մտցնել
  3. խիճ լցնել (շարվածքի մեջ)

Հոմանիշներ[խմբագրել]

  1. խճարկել, խճաքարել

Արտահայտություններ[խմբագրել]

Աղբյուրներ[խմբագրել]