Դասական ուղղագրութեամբ՝
վանկեր ՝ խ(ը)•ճ(ը)ճ•վածք
թելի՝ մազերի և նման բաների խճուճ, թնջուկ, խճիճ ◆ Կավածեփ պարիսպների խճճվածքը (Անահիտ Սահինյան)
խճճվածի ձևը՝ եղանակը՝ աստիճանը ◆ Նա զգում էր, որ այժմ ավելի խոր կերպով, քան երբևիցե թափանցում էր այդ խճճվածքի
Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայաստան», 1976։ Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան , Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։ Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան , Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։ Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2 ։
