փոքր խումբ ◆Տկլոր, աշխույժ խմբակով, աղաղակով, աղմուկով խաղում էինք, վազվազում, գույնզգույն մանրիկ ավազում։Հովհաննես Թումանյան
որևէ կազմակերպության՝ կուսակցության ևն սկզբնական կազմակերպական միավոր ◆Անվերջ վիճաբանությունները պատվում էին մի փոքրիկ խմբակի շահերի շուրջը։(Րաֆֆի)
(հնացած, ուսումնական) դասարան ◆Հայրիկ, մեր առաջին խմբակում դրանից լավ են գրում։(Ակսել Բակունց)
միասին պարապող մարդկանց խումբ։ Փիլիսոփայության խմբակ ◆Ազադին չէր ուզում սկսել հավաքած խմբակի գաղտնի ժողովը։(Գարեգին Սևունց)
քաղաքական կուսակցության անդամների խումբ՝ խմբավորում, որը համաձայն չէ կուսակցության ընդհանուր գծին, պայքարում է կուսակցության դեմ՝ նրա շարքերում մնալով (ֆրակցիա)
նեղ շահերով իրար հետ կապված մարդկանց խումբ՝ խմբավորում (թայֆա) ◆Գոյություն պետք է ունենային պատմության երեք խմբակ՝ ա․ արևմտյան պատմության մասն ուսումնասիրող խմբակ, բ․ հասարակական կյանքն ուսումնասիրող խմբակ, գ․ քաղաքական կյանքն ուսումնասիրող խմբակ։(Վահան Թոթովենց)
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
