Հայերեն

Դասական ուղղագրութեամբ՝ վանկեր՝ խնա•մա•քար

Ստուգաբանություն

հասուն աղջիկ ունեցողների դարպասի առջև դրված քար, որի վրա նստում էր խնամախոսության եկողը ի նշան աղջիկ ուզելու ◆ Մինչև հիմա ոչ մի փեսացուի կողմից նրանց խնամաքարի վրա նստեղ չի եղել։ (Պերճ Պռոշյան) ◆ Գիտեին, որ Ավոն խնամաքարը դրել է, աղջկան ուզում է մարդու տալ։ (Պերճ Պռոշյան)

◆ Տան դրսի դռան մի կողմում դրված քարը, որի վրա նստում է խնամախոսը և տան աղջիկ է ուզում տղայի համար։ Մարջանիկը․․․ Քսաներկու տարեկան հարսնացու աղջիկ էր ու մինչև օրս ոչ մի փեսացուի կողմից նրանց խնամաքարի վրա նստող չի եղել։ (Պերճ Պռոշյան)
◆ Թագավորը դուրս ա գալի, տեսնում մի սիրուն տղա հրեն խնամաքարի վրա նստած։ (Տիգրան Նավասարդյան)
Խնամաքար դնել․ Աղջկան ամուսնացնել կամենալ։ ◆ Ավոն խնամաքարը դրել է, աղջկան ուզում է մարդու տալ։ (Պերճ Պռոշյան)

Բաղադրյալ բառեր

Թարգմանություններ
անգլերեն՝ stone գերմաներեն՝ դանիերեն՝ թուրքերեն՝ իսպաներեն՝ իտալերեն՝ հոլանդերեն՝ հունարեն՝ շվեդերեն՝ պորտուգալերեն՝ ռուսերեն՝ Камень (ru) ‎(Kamenʹ), кладущийся у ворот того дома (ru) ‎(kladuščijsja u vorot tovo doma), где есть девушка на выданье (ru) ‎(gde jestʹ devuška na vydanʹje) վրացերեն՝ ֆրանսերեն՝

Էդուարդ Բագրատի Աղայան, Արդի հայերենի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայաստան», 1976։
Հրաչյա Աճառյանի անվան Լեզվի Ինստիտուտ, Ժամանակակից հայոց լեզվի բացատրական բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1969։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բառարան, Երևան, «Հայկական ՍՍՀ Գիտությունների Ակադեմիայի Հրատարակչություն», 1967։
Աշոտ Մուրադի Սուքիասյան, Հայոց լեզվի հոմանիշների բացատրական բառարան, Երևան, «Երևանի Պետական Համալսարան», 2009։
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230 էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։