խնդրողական դիմում որևէ մեկին՝ իր ցանկությունը՝ կարիքը բավարարելու ◆Խնդրանքիս վրա կանչեցին իմ հին բարեկոմ Վարոս ամու որդուն։(Ավետիք Իսահակյան)◆Ձեզ թույլ տվեցին մտնել այստեղ պարոն բժշկապետի խնդրանքով։(Րաֆֆի)
(փխբ․) խնդրողական հնչերանգ՝ արտահայտություն ◆Ալեքսանյանի ձայնի մեջ և խնդրանք, և սուր ցավ կար։(Բոգդան Վերդյան)◆Ասացիր` ինձնից մի խնդրանք ունիս, ինչ է այդ, Լաերտ։Շեքսպիր
Սերգեյ Աշոտի Գալստյան, Դպրոցական բառակազմական բառարան (Դպրոցական մատենաշար) (խմբ. Հովհաննես Զաքարյան), Երևան, ««Զանգակ-97» հրատարակչություն», 2011 — 230էջ, ISBN 978-99941-1-933-2։
